Herman Vermeer

Al op jonge leeftijd wist Herman Vermeer dat hij in de orchideeënkwekerij van zijn vader wilde werken. Hij volgde de Hogere Tuinbouwschool in Utrecht, werkte vanaf 1990 mee in het bedrijf en nam het in 1998 over. Hij overleefde de crisisjaren, maar besloot in 2016 toch het familiebedrijf te beëindigen. Een grote stap, waar hij geen spijt van heeft gehad. Bloemendaal Ruigrok begeleidde het hele proces.

“Het was niet gemakkelijk om het bedrijf te beëindigen, maar ik groeide er geleidelijk naartoe”, zegt Herman. “De eerste keer dat de gedachte om te stoppen bij me opkwam, was in de crisis vanaf 2008. Bert-Jan Bloemendaal raadde mij toen af om het bedrijf te verkopen. Bij verkoop van het tuinbouwbedrijf zou de opbrengst toen te laag zijn geweest. Twee jaar geleden stonden we op een kruising: investeren of verkopen. De waardeontwikkeling van het onroerend goed in de tuinbouw maakte weer een positieve ontwikkeling door en we concludeerden dat verkoop de juiste optie was. Woensdag zaten we bij elkaar. Donderdag dacht ik erover na, vrijdag zat ik bij de bank en de woensdag erna bij de makelaar.”

Expansieplannen

Vermeer blikt terug op de ontstaansgeschiedenis van het familiebedrijf. “Begin jaren zestig kocht mijn opa grond voor zijn zonen, waarvan mijn vader er één is. Mijn vader teelde tomaten, sla, gerbera’s en vanaf 1977 snijcymbidium, zijn bedrijf groeide geleidelijk naar 14.000 m2 glas. De formule die mijn opa bedacht had voor zijn zonen was heel slim. Hij kocht grond, schreef het in twee jaar af en verkocht het voor een aantrekkelijke prijs aan zijn zonen. Vier van hen werden tuinder. Zij begonnen ieder een eigen bedrijf. Mijn vader runde Vermeer Orchideeën aan de Wildersekade in Bergschenhoek.”

“Ik wilde doorpakken en experimenteren met modern plantmateriaal”, vertelt Vermeer. “Mijn vader voelde niets voor die expansieplannen en droeg het bedrijf in 1998 aan mij over. Een jaar na overname kwam de gemeente Bergschenhoek praten over overname van de grond aan de Wildersekade. In september 2001 werden we het eens en liet ik me uitkopen. Een maand later kocht ik een bestaande kwekerij van 1,7 hectare snijorchidee aan de Narcissenweg in Bleiswijk. De overdracht was in de zomer van 2002, een periode dat er een flow was in de tuinbouw. Rusland was in opkomst en Italië was een sterke afzetmarkt. Het kon niet op. Maar in 2008 kwam de klad erin.”

Stoppen

Voorafgaand aan de crisis investeerde Vermeer veel in zijn bedrijf. “In 2008 had ik de hoogste productie ooit, maar een lage opbrengst door een slechte prijsvorming.” Doordat de Italiaanse markt instortte en de vraag afnam, ontstonden er liquiditeitsproblemen. Het bedrijf maakte geen verliezen, maar er was te weinig geld om nog te blijven investeren. “Ik had vier mensen in dienst en die verantwoordelijkheid drukte best zwaar. Het was puzzelen om alle eindjes aan elkaar te knopen, maar het lukte altijd om alles te betalen.”

De uitdagingen werden steeds groter. De relatie met de bank verliep moeizaam en de overheid eiste verschillende milieu-investeringen. “Bert-Jan en ik namen alle mogelijke scenario’s door en ik vroeg mezelf af of ik eigenlijk nog wel zoveel wilde investeren”, vertelt Vermeer. “Ik heb drie kinderen, waarvan er een wel interesse had in het bedrijf. Maar ik twijfelde eraan of er voor één persoon toekomst zat in een tuin van 1,7 hectare. Vandaar dat ik niet lang hoefde na te denken toen Bert-Jan met het idee kwam om de tuin te verkopen. Op 15 september 2016 zat ik bij de makelaar. Er waren al direct twee mogelijke kopers. Op 1 november 2016 tekenden we de verkoopovereenkomst. We planden de overdracht na de laatste bloeiperiode op 1 juni 2017.”

Open vizier

“Al sinds 1998 werkte ik met Bert-Jan samen. Bloemendaal Ruigrok verzorgde mijn jaarrekeningen en begrotingen. Ik werkte met hun online boekhoudpakket en online loonadministratie”, vertelt Vermeer. “Op advies van Bloemendaal Ruigrok betrokken we het personeel al in een vroeg stadium bij de naderende afloop van de activiteiten. De beste beslissing tijdens het proces was dat ik gebruik zou maken van het personeelsadvies van Bloemendaal Ruigrok.”

“Het belangrijkste is dat je vanaf het begin open en eerlijk bent en duidelijk communiceert”, zegt Daphne Bokkers van de personeels- en salarisadministratie van Bloemendaal Ruigrok. “Daar moet je de tijd voor nemen. Bij de beëindiging van een bedrijf zijn er verschillende mogelijkheden en deze zijn door ons aan Herman voorgelegd. Het met een open vizier tegemoet treden van het personeel, sprak Herman het meeste aan. In samenspraak met Herman konden de werknemers bij ons op kantoor langskomen voor persoonlijk advies. Het lukte om goede afspraken te maken, waar iedereen achter stond. Daarnaast schakelden we een mobiliteitscentrum in dat hen hielp bij het vinden van een nieuwe baan.”

Fiscale afwikkeling

“Naast het hele traject met het personeel kwam er natuurlijk nog veel meer op me af”, vertelt Vermeer. “Bert-Jan adviseerde me over de fiscale afwikkeling en maakte een begroting op, waardoor ik wist waar ik aan toe was. Omdat hij al zo’n tijd bij het bedrijf betrokken was, wist hij precies hoe het ervoor stond. Uiteindelijk pakte de beëindiging goed uit. Nog voor de overdracht vond ik een baan als adviseur gewasbescherming bij een toeleverancier in de tuinbouw. Het is een functie met veel vrijheid, die perfect aansluit bij wat ik hiervoor heb gedaan. Nu alles achter de rug is en het leven in rustiger vaarwater is gekomen, ben ik blij te constateren dat ik van 1990 tot 2017 niet voor niets gewerkt heb.”

          

Beachhouse Key West

“Het runnen van een strandpaviljoen is acht maanden knallen. Het is een manier van leven”, zeggen Ina en Piet Ruitenburg van Beachhouse Key West in Katwijk. “We staan er mee op en gaan er mee naar bed. Ja, fysiek is het in die acht maanden zwaarder dan het uitbaten van een café. Mentaal is het wat rustiger.”

Lees meer

Houtlijn

Wie weleens langs de N470 richting Zoetermeer rijdt, kan het niet ontgaan zijn. De drie nieuwe loodsen van de Houtlijn. Het bedrijf van de broers Frans, Jacco en Dennis Bierman timmert flink aan de weg. Bloemendaal Ruigrok adviseert en ondersteunt waar nodig. De geschiedenis van de Houtlijn gaat terug naar 1989. Toen startten Hans en Tiny Bierman een bedrijf in Bergschenhoek voor systeemloodsenbouw. Ze combineerden dit jarenlang met de verkoop van hout. In 1999 verkochten ze de loodsenbouw. Vanaf dat moment richtten ze zich volledig op de verkoop van hout. Het was de start van de Houtlijn. Hun drie zoons groeiden mee met het bedrijf, dat zich geleidelijk steeds verder ontwikkelde.

Lees meer

Leon Pex Installatiebedrijf

Tien jaar geleden koos Leon Pex als 25-jarige voor het zelfstandig ondernemerschap. Leon: “Met het diploma Erkend Loodgieter op zak zag ik kansen voor mijn eigen bedrijf. Maar ik heb lang getwijfeld of ik zelfstandig ondernemer wilde worden. Het is toch een hele stap om ontslag te nemen en voor jezelf te beginnen.” Natalie: “In goed overleg is Leon gestopt bij zijn werkgever.  Hij is zichzelf gaan verhuren aan aannemers en deed op zaterdag eigen klussen. Later kwamen daar de vrijdagen en donderdagen bij. Van andere ZZP-ers hoorde hij dat er voor hen, en dus ook voor hem, volop werk en inkomen was.” Doordat Natalie toen, en nu nog steeds, bij Bloemendaal Ruigrok werkte, was het organisatorisch meteen goed geregeld. Hierdoor kon Leon zich volledig richten op de acquisitie en het uitvoeren van klussen. Bij de start van de onderneming zijn door Jacques Vonk, relatiebeheerder, duidelijk de voor- en nadelen van een eigen onderneming op een rijtje gezet. Deze adviezen en begeleiding hebben eraan bijgedragen dat wij nu een gezond bedrijf zijn. De combinatie van Leons ambitie en de financiële en fiscale voordelen waren de belangrijkste drijfveren om ondernemer te worden.

Lees meer