“Stop op tijd, zolang je er nog plezier in hebt”
Ondernemer Harry Wubben over de overdracht van zijn glastuinbouwbedrijf
Harry Wubben, een bekende naam in de glastuinbouw, heeft de afgelopen decennia zijn bedrijf opgebouwd, uitgebreid en steeds weer vernieuwd. In een open gesprek blikt hij terug op de hoogte- en dieptepunten van zijn ondernemerschap én vertelt hij hoe hij de overdracht van zijn levenswerk heeft aangepakt.
Van pionieren tot perfectioneren
Harry begon zijn onderneming in 1989 en inmiddels teelt hij op zes hectare santini’s, een variant van de chrysant. Sinds de nieuwbouw van zijn huidige kas in 2002 bleef hij voortdurend investeren in modernisering en automatisering. “Je bent eigenlijk nooit klaar met investeren.” zegt hij. Door telkens vroeg in te stappen bij nieuwe ontwikkelingen hield Harry zijn bedrijf up-to-date, zoals investeringen in een luchtbehandelingssysteem, LED-verlichting, diverse machines en zelfs in een batterijcontainer voor energieopslag.
Ondernemen ging niet altijd over rozen. Een brand in 2009 was ingrijpend, maar de zwaarste periode vond hij het jaar waarin een hardnekkige tripsplaag de teelt ontregelde. “We probeerden van alles, maar niets leek te helpen.” Ook de start in 2002 was pittig: kort na de nieuwbouw werd Harry geconfronteerd met stormschade. Toch bleef hij doorgaan, gedreven door zijn geloof in vooruitgang en vernieuwing.
De eerste gedachten aan stoppen
Vier jaar geleden kwam voor het eerst een overnamevoorstel binnen. Harry wees het af. Ook een huuraanbod dat volgde, ging van tafel. Maar toen het voorstel vorig jaar opnieuw op zijn bureau lag, begon hij serieus na te denken. “Je realiseert je dat je niet het eeuwige leven hebt. Je moet vitaal genoeg blijven om crisissen aan te kunnen.”
Belangrijk voor hem was dat het geen noodgedwongen besluit was. “Het bedrijf liep als een speer en ik had er nog plezier in. Ik kon uit kracht onderhandelen.” Zijn vier kinderen waren succesvol in andere richtingen. Hierdoor was na overleg met de kinderen de weg vrij om het bedrijf aan een derde over te dragen.
De uiteindelijke overnemende partij bleek een ideale match: een collega-concurrent, maar ook een partij waarmee we al samenwerkten, die het bedrijf zo kon voortzetten. “Ze konden alles één op één gebruiken, en ze hechten net als ik veel waarde aan biologische en weerbare teeltmethoden. Dat gaf vertrouwen.”
Een eenzaam proces
Het onderhandelingstraject zelf noemt Harry “eenzaam”. “Je kunt er maar met een paar deskundigen echt over praten, zoals met Koen van Luijk en zijn collega’s van Bloemendaal Ruigrok en de makelaar Eddy Westmaas. En alles moet in stilte gebeuren.” De communicatie richting personeel was een belangrijk moment. “Je wilt pas iets zeggen als alles zeker is, anders breng je onrust.”
Na de ondertekening op vrijdag vertelde hij het nieuws de volgende dag aan zijn bedrijfsleider, en op maandag aan het hele team. “Voor medewerkers, zeker die hier al jaren werken, heeft het natuurlijk behoorlijk impact. Ik heb bewust de tijd genomen om het goed uit te leggen.”
Blijven meedenken
Hoewel het bedrijf binnenkort in andere handen komt, blijft Harry nauw betrokken. Hij woont naast de kas en kent elke buis, pomp en sensor. “Ik hoef niks en ik mag alles,” zegt hij lachend. Hij wil vooral adviseren en projectmatig meedenken, bijvoorbeeld op het gebied van energie en CO₂. “Ik wil dat de nieuwe ondernemers succesvol zijn. Dat is goed voor hen, voor de mensen die er werken én voor mij als verhuurder.”
Terugkijken met trots
Wat hem het meest trots maakt, is niet alleen het resultaat, maar vooral de manier waarop. “We zijn op een sociale manier gekomen waar we nu zijn.”
Zijn belangrijkste advies aan andere ondernemers die nadenken over overdracht: “Begin op tijd. Niet alleen financieel en fiscaal, maar ook emotioneel. En stop zolang je er nog met plezier in zit. Als je er al helemaal klaar mee bent, ben je eigenlijk te laat.”
Een toekomst vol energie
Wie denkt dat Harry na de overdracht stilzit, heeft het mis. Hij blijft betrokken bij zijn voormalige onderneming, is actief in de lokale politiek, voorzitter van investeringscoöperatie Horticoop, het Ondernemersfonds en Kom in de Kas in het Noukoop gebied, bestuurslid bij VNO-NCW met de portefeuille tuinbouw voor Oostland, en regelmatig betrokken bij LTO-projecten. “Ik hoop tot mijn tachtigste actief te blijven, en daarna zien we wel weer” zegt hij vastberaden.
